|
|
|
Festivals/Concerten
|
Historie
|
Interviews/portretten
|
Nieuws
|
Gastenboek
|
Disclaimer
|
Historie
Periode 1929-1938
De eerste imitatie van 'Pinetop's Boogie Woogie' op plaat was 'Boot That Thing' door Roosevelt Sykes (1929).
Pinetop zelf kon niet profiteren van het succes van zijn nummer; hij werd begin 1929 per ongeluk doodgeschoten tijdens een feestje.
In januari had hij nog een boogie opgenomen; 'Jump Steady Blues', dat zou tevens zijn laatste opname-sessie zijn....
Zoals gezegd werd in 1929 een keur een boogie-pianisten opgenomen; Montana Taylor ('Indiana Avenue Stomp'/'Detroit Rocks'), Pinetop Smith, Charles Avery, Raymond Barrow, Romeo Nelson ('Head Rag Hop'), Wesley Wallace ('No. 29'), Charlie Spand ('Soon This Morning Blues'/'Hastings St.'), Speckled Red ('The Dirty Dozen'), James Stump Johnson, Roosevelt Sykes, Cow Cow Davenport, Lee Green....
Sommigen speelden naast boogie woogie ook blues en ragtime, zoals Will Ezell en Cow Cow Davenport ('Chimin The Blues'/'Alabama Strut')..
Anderen speelden die stijlen niet an sich; hun spel was een versmelting van die stijlen. Men neme Herve Duerson en de sublieme Blind Leroy Garnett ('Chain 'Em Down'/'Louisiana Glide')..
Het voert te ver iedereen te behandelen, daarvoor verwijs ik belangstellenden naar de compilatie-cd's van Yazoo Records. .
Vanaf 1930 raakt de platenindustrie door de crisis in het slop, maar nog steeds werd er muziek opgenomen
Zo nam Charlie Spand een nieuwe versie van 'Soon This Morning Blues' op en vernieuwde Speckled Red zijn 'The Dirty Dozen'. Ook eerder genoemde pianisten als Lee Green, Roosevelt Sykes en Little Brother Montgomery bleven aktief, anderen verlieten de muziekwereld en zochten naar eenvoudige baantjes om rond te komen.
Zo stond Meade Lux Lewis op een dag in 1935 nietsvermoedend auto's te wassen, toen John Hammond hem had opgespoord en aanklopte met de vraag of hij een nieuwe versie van 'Honky Tonk Train Blues' wilde opnemen.
Zijn exemplaar uit 1927 was zo goed als versleten.
Lewis hapte en nam de periode daarna nog meer boogies op zoals 'Mr. Freddie Blues' en zijn ode aan Jimmy Yancey: 'Yancey Special'.
In diezelfde periode nam Albert Ammons met een combo de eerste versie van 'Boogie Woogie Stomp' (gebaseerd op 'Pinetop's Boogie Woogie') op.
Ook waren er jazz-orkesten die zich lieten verleiden tot het spelen van boogie woogie, zoals die van Tommy Dorsey ('(Pinetop's) Boogie Woogie') en Bob Crosby ('Honky Tonk Train Blues
en 'Yancey Special'), pianiste Cleo brown nam in 1935 haar interpretatie van 'Pinetop's Boogie Woogie' op, maar de climax moest nog komen...
|
|
|
|
|