|
|
|
Festivals/Concerten
|
Historie
|
Interviews/portretten
|
Nieuws
|
Gastenboek
|
Disclaimer
|
Historie
Periode 1920-1926
In 1920 zette Mamie Smith het nummer 'Crazy Blues' op de plaat; zij was -evenmin als haar begeleiders- een blues-performer, maar het ongekende verkoopsucces boorde een nieuwe markt aan: de Afro-Amerikaan.
Binnen de kortste keren werden catalogi van diverse platenmaatschappijen gevuld met soortgelijke vaudeville-zangeressen, die gevraagd werde 'de blues' te zingen.
Hun begeleiders waren jazz-orkestjes ofwel solo-pianisten.
Vaak waren het de stride-pianisten, die kort na de opname ook een solo-versie opnamen, hetzij akoestisch (de elektronische opname-techniek deed pas in 1926 haar intrede) danwel als pianola-rol. Sommige van deze pianisten hadden wel degelijk affiniteit met boogie woogie. Wat nu volgt is een lijstje met artiesten en hun meest relevante boogie-opnamen uit deze periode (1923-1926):
-
1923
- "The Rocks": George Thomas (ak. opn.)/"Shorty George Blues": George Thomas begeleidt zangeres Tiny Franklin (ak. opn.), vormde de basis voor "Playing The Dozen" (1929) van Will Ezell.
-
1923
- "The Fives": Tampa Blues Jazz Band (ak. opn.), dit stuk werd geschreven door George en broertje Hersal Thomas (copyright 1922).
-
1923
- "New Orleans Hop Scop Blues" (ak. opn.): Clarence Williams' Blue Five, wederom geschreven door George Thomas, door hem uitgevoerd en gehoord door Clarence Williams een decennium eerder.
-
1924
- "The Fives": Hersal Thomas (pianola-rol), HET stuk dat je als jezelfrespecterende boogie-pianist moest kunnen spelen.
-
1924
- "Chicago Stomps": Jimmy Blythe (ak. opn. en pianola-rol), vormde de basis voor "Chicago Breakdown" (1945) van Big Maceo.
-
1925
- "Sunshine Special": Jimmy Blythe begeleidt ... (ak. opn.), geinspireerd door "Mr. Freddie Blues".
-
1925
- "Cow Cow Blues": Cow Cow Davenport begeleidt Dora Carr (ak. opn.)
-
1926
- "Fifth Street Blues": Cow Cow Davenport (pianolarol), vormde de basis voor zijn "State Street Jive"(1928).
Daar de meeste opnamen in Chicago gemaakt werden, beweren nog steeds veel bronnen, dat boogie woogie'ergens in de jaren '20 in Chicago' ontstaan is. Niets is minder waar.
Wel is het zo, dat onder andere Chicago de basis werd voor veel Afro-Amerikanen, die met de komst van de industrialisatie naar het Noorden trokken.
De werkplek van boogie-pianisten was nu de rent-party, georganiseerd door mensen die hun huur niet konden betalen.
Feestgangers moesten entree betalen, zodat de kas van de huurder weer gespekt werd.
|
|
|
|
|