|
|
|
Festivals/Concerten
|
Historie
|
Interviews/portretten
|
Nieuws
|
Gastenboek
|
Disclaimer
|
Historie
(door Thijmen Vonk)
Over de historie van de Boogie Woogie pianomuziek is in grote lijnen redelijk veel bekend, dwz. redeljk veel geschreven. Toch zijn er wel verschillende visies, interpretaties over het ontstaan van deze muziekvorm. Op deze website echter een uitgebreide bijdrage van
Thijmen Vonk.
Hij geeft met behulp van verschillende periodes de historie weer en het ontstaan van de boogie woogie.
Een globale 'timeline', met belangrijke data en feiten die zal worden gegeven is bijvoorbeeld als volgt:
1870-1900: periode vlak na de afschaffing van de slavernij, wanneer de eerste beginselen van boogie woogie ontstaan zouden zijn,
1900-1920; voorbeelden van ragtime en blues componisten die elementen van boogie woogie (met name bassen) in hun composities verwerkten, gecombineerd met namen en anekdotes over boogie-pianisten die toen reeds aktief waren, losse jaartallen zoals 1923 toen de eerste boogie op plaat werd gezet ("The Rocks" van George Thomas), pianolarollen van stride-pianisten met boogie-bassen, misschien gecombineerd met korte samples tot eind jaren '30 wanneer Meade Lux Lewis, Albert Ammons en Pete Johnson Carnegie Hall op z'n kop zetten, maar ook aandacht voor zgn. 'barrelhouse'-pianisten (beste: Blind Leroy Garnett) die een duivelse mix maakten van gospel, blues, ragtime, stride en -jawel- boogie woogie!
Vanaf 1940: wat minder aandacht voor de verpopte commerciele boogie woogie (big bands, Vocal Groups, hillbilly; die door de populariteit van boogie woogie ook nummers in deze stijl opnamen, vaak slap aftreksel...), de invloed van boogie woogie op rhythm & blues (Amos Milburn etc.) en rock & roll (Jerry Lee Lewis!). En daarna aandacht voor de hedendaagse scene (mwah, ook Rob Agerbeek, Rob Hoeke, Jaap Dekker hebben in Nederland een belangrijke rol gespeeld als Hollandse exponenten van de stijl).
Overige informatie is bijvoorbeeld ook te verkrijgen via het boek
"A Left Hand Like God"
van Peter Silvester.
Eén van de weinige boeken over boogie woogie, verbazingwekkend goed en wel zeer uitgebreid en informatief. Ook met betrekking tot de historie. Van dit boek is ook een video "A Left Hand Like God" opgenomen.
Cd's van Meade Lux Lewis, Albert Ammons en Pete Johnson zijn vrij eenvoudig te krijgen, historisch gezien een mijlpaal.
Maar er is misschien wel boeiender werk te vinden. Zoals de sample-cdés van
Yazoo Records
(blues, boogie woogie, ragtime, barrelhouse) en (volgens mij niet meer verkrijgbaar) 2 cd's van Milan Jazz, ik meen "The boogie woogie story, vols. 1 & 2" die zich concentreren op de periode 1917-1926 met opnamen van pianolarollen alsmede akoestische opnamen van hoofdzakelijk stride-pianisten (Eubie Blake, James P. Johnson, Clarence Johnson, Fats Waller etc). die elementen van boogie woogie in hun spel gebruikten.
En ook de eerste boogie woogie opnamen van George Thomas (The Rocks), broertje Hersal Thomas (The Fives, Suitcase Blues), Jimmy Blythe (Chicago Stomps) en Cow Cow Davenport (5th street blues?).
En toen was Pinetop's boogie woogie nog niet eens opgenomen (1928)!
Jean Paul Amouroux
stelde voor Milan Jazz de navolgende CD's samen:
Boogie Woogie Story, Vol. 1: 1917-1922, Milan Jazz 887795
Boogie Woogie Story, Vol. 2: 1923-1926, Milan Jazz 887796
Het reissue-label Document Records (DOCD) heeft een gigantische collectie prijzige cd's vooroorlogse blues -waaronder pianoblues- samengesteld met 'the complete recorded works' van elke artiest die ze aan bod laten komen, en dat is eigenlijk iedereen!
Van gevestigde namen als Little Brother Montgomery en Roosevelt Sykes, tot obscure namen als Herve Duerson en Turner Parrish.  Het nadeel van deze cd's is dat soms maar enkele tracks de moeite waard zijn, en om daarvoor nou zoveel dollar neer te leggen... de uitschieters van deze artiesten zijn ook te vinden op de sample-cd's van
Yazoo. Met een zeer informatief boekje (ook wat betreft historie), met gegevens over elke artiest die aan bod komt (vaak speculatief omdat velen ervan obscuur gebleven zijn!).
Jean-Paul Amouroux
vertelt, dat in "A Left Hand Like God" (Peter Silvester) beschreven wordt, dat boogie woogie uit ragtime ontstaan zou zijn. Achter op het boek (ik heb het) staat een anekdote van Eubie Blake, dat hij in de jaren '90 van de 19de eeuw de -nooit opgenomen- ragtimepianist William Turk boogie-bassen hoorde en zag spelen 'because his stomach got in the way of his arm'. Verder wordt er ergens in het boek gezegd dat wellicht sommige pianisten boogie-bassen speelden omdat stride te moeilijk voor hen was.
Zelfs deze twee zinnetjes zeggen niets over het idee dat boogie woogie uit ragtime ontstaan zou zijn. Waarschijnlijk bestonden deze twee stijlen naast elkaar en hebben hun paden zich veelvuldig gekruist (zie de barrelhouse-pianisten en de ragtime/stride-pianisten die elementen uit boogie woogie in hun spel gebruikten.
(wordt vervolgd, zie periode-overzichten....)
|
|
|
|
|
